Vergi Usul Kanunu’na Göre Arama ve El koyma

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda (VUK); Anayasa m.73’de düzenlenen ve herkese kamu giderlerini karşılamak üzere mali gücüne göre “vergi” adı altında ülke bütçesine katkı sağlama yükümlülüğü öngören vergi ödevinin ihlali iddialarının incelenip araştırılması, bu kapsamda tanımlanan vergi idari ve adli suç ve cezalarının tespiti, hem mali ve hem de idari ve adli anlamda gerekli takibatların yapılabilmesi amacıyla VUK m.142 ila 147 arasında arama ve elkoyma tedbirlerine yer verildiği görülmüştür.

Tartışma konumuz gereği idari ve adli suç ve cezaları, verginin tarh ve tahsili ile faiz ve cezalarının, bunun yanında VUK m.359’da tanımlanan ve karşılığında hapis cezası öngörülen suçların, bunlar arasında “ne bis in idem” prensibi açısından sorun olup olmadığını, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi’nin 7. Ek Protokolü’nün ulusal seviyede “ne bis in idem” prensibini güvence altına alan 4. maddesini açıklayacak değiliz.

Konumuz; vergi ödevinin herkes tarafından yerine getirilip getirilmediğinin “hukuk devleti” ilkesi çerçevesinde incelenmesinin ve araştırılmasının nasıl yapılacağı, vergi tekniği ve vergi suçu raporlarının hangi yasal dayanak ve delillerle hazırlanıp ilgili mercilere gönderileceği ve bu işlemlerin hukuka uygunluğunun sağlanması ile sınırlıdır.

Vergi ödevinin usule ve kanuna uygun yerine getirilmediği iddiaları karşısında verginin takibi ile yetkili birim ve kişilerin kullanabilecekleri en önemli yetki, bilgisayar ve defter ortamında düzenlenen kayıtların incelenmesinden ve buna göre tutanakların hazırlanıp sonuçta rapor tanzim edilmesinden ibarettir.

Bu maksatla yasa koyucunun, vergi ödevinin usule ve kanuna uygun yerine getirilip getirilmediğini denetlemekle yetkili kılınan makam ve mercilere VUK m.142 ila 147’de özel arama ve elkoyma yetkisini verdiği görülmektedir. Bu yetki öngörülmediği takdirde, elbette konusu suç teşkil eden vergi ihlalleri bakımından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun işletilmesi mümkün olabilir, ancak burada bir sorun vardır, o sorun da vergi suçu raporu düzenlenmeden cumhuriyet başsavcılıklarının harekete geçememesidir. Vergi suçu raporlarını düzenleme yetkisi; vergi denetçisi, murakıp, denetmen, müfettiş ve kontrolör adı altında yetkili kılınan kişilere tanınmıştır. Bu kişilerin; gerekli bilgi ve belgelere ulaşabilmek için arama ve elkoyma yapabilmelerinde, VUK m.142 ve devamında özel usulün tanımlandığı anlaşılmaktadır.

İçeriğin geri kalanını görmek için GİRİŞ yapmanız veya ÜYE olmanız gerekmektedir.

Vergi ile ilgili tüm soru ve sorunlarınız için

Canlı Sohbet Yapabilirsiniz

Hemen Tıkla

 

Soru ve sorunlarınız için derneğimize üye olabilirsiniz. Hemen Mesaj Gönder: https://m.me/versavorg